why are there people who want to hide their hearts so much?

( O niczym. )

Jest fajno. Została mi cała masa czasu wakacyjnego, masa czasu do pisania, do myślenia i spotykania się z ludźmi, których nie ujrzę w roku szkolnym. Trochę żal żegnać się z nimi na dziewięć miesięcy, jeszcze bardziej boli to, że się podczas nich zmienią tak, że potem mogę ich nie poznać - ale lajf iz brutal and full of zasadzkas. W kinie alchemia jest cudnie, mogę tam chodzić wiecznie i nie tylko z Konstasiem. Chociaż w sumie wolę komercyjne industria, typu Multikina czy Cinema City.

Dwanaście dni poza zasięgiem cywilizacji. Dwanaście dni z kilkunastoma paczkami chusteczek higienicznych i katarem. Dwanaście dni spędzonych na okładaniu się kijami owiniętymi w gąbkę i strzelaniu z łuków, do których strzały były wręcz przecudnie ułomne. Dwanaście dni bycia Stolikiem-Dokładką i nieodnoszenia naczyń. Dwanaście dni sesjowania z Mistrzem Dzikim, w tym czterdzieści pięć minut wchodzenia do łazienki przez okno i rzucania na percepcję. Było MEGA. <3

Muszę:
- kupić któregoś Fallouta, bo LARP był piękny i cudowny,
- kupić masę kostek, bo TolCalenowa czuje się samotna,
- zainwestować w podręcznik do Neuroshimy, WoDa, Bezsenności i Wampira (o wydatkach wolę nie myśleć)
- pójść z matkensem po te przeklęte Martensy.

I wrócić do Rzeczki za rok.